Check De Ark De Triomf releaseparty HIER: 3voor12.vpro.nl/tv/#/41396395/41902660/1.

"Iedereen bedankt voor het komen en mee rappen/ zingen/ springen/
drinken/ spugen/ eten enzo! Het was HARD! Turk, Fle Dollah, Frankie Box, Pete Philly, Hef, Ten, Turrie, SirOJ, FS Green, Wudstik, Ado'nis, Tarik Zhe Young Arkadian, Diggy & Hux (en Winne eerder op de dag); thanks voor blessing de show! Zie jullie snel. Zeg JEEE. AAAuuuwwuuuhhhaamfffie!"

Jiggy

p.s. ook dank naar 'Podium de Kelder', 'www.3voor12.nl' en
'www.Puna.nl' voor het doen van wat jullie doen!

"Op de Cd Professioneel Chillen (2005) van het rap-collectief DAC, waar Jiggy Djé destijds nog deel van uitmaakte, staat een opmerkelijke skit. We horen een nog jonge Jiggy tekeer gaan tegen zijn groepsgenoten. Hij verwijt ze luiheid en gebrek aan professionaliteit. Inmiddels zijn we vier jaar verder, bezit Vincent Patty zijn eigen label en brengt hij zijn tweede solo-album uit. De talentvolste rapper van het stel blijkt ook het meest gedreven.

Op debuutalbum Noahs Ark uitte die gedrevenheid zich voornamelijk in opschep-tracks waarin Jiggy zichzelf als allerbeste presenteerde. De gevatheid en creativiteit waarmee hij dat deed baarde opzien. Op De Ark De Triomf verlaat hij deze peiler, in het interview met State zegt hij: "Ik ben het eerlijk gezegd ook allemaal een beetje zat, om mee te doen met die pissing contest. Ik hoef niet meer de competitie aan te gaan met iedereen." Hij bestrijdt niet meer, hij nodigt uit. Zoals in Loop met me: "Toast met me/Ga gewoon lekker loos met me/geniet van de show met me/ vanavond geen beef of pistolen trekken/ dit hier is beef op een bedje van bieslook op een pistoletje". Als hij rappers al in de hoek zet dan vooral gemoedelijk en met humor, in de titeltrack: "Zie je/ wouldn?t wanna be ya/ even goede vrienden/ niet even goede rappers/maar ach/ jij bent slechts jij/ en ik ben mij van de Ark".

Wat is gebleven is de scherpte. Soms ploft er tussen de verbale bravoure opeens een diepe overpeinzing neer. In Hey DJ: "Het is grappig hoe de tijd deuren opent/ en hoe sommigen er staan maar er niet door durven lopen". Over de beat van SirOJ met schelle drums, doffe bas, en triomfantelijke blazerpartijen is Jiggy in zijn element. Rappend over alles en niets,spelend met woorden en flow. Het is kenmerkend voor de nonchalance waarmee de MC zijn observaties aan de man brengt. Op voorganger Noahs Ark ging diepgang nog hand in hand met donder, bliksem en onheilspellende drums. Als hij nu serieuze onderwerpen aansnijdt, zoals in Superster, waarin hij zijn vader verklaart waarom hij heeft gekozen voor het onzekere artiestenbestaan, gaat dit gepaard met humor. Het melancholische refrein, gezongen door SirOJ "Ik ben een superster" kan niet anders dan ironisch opgevat worden. Inhoudelijk de sterkste track van het album is De Hollandse Droom, ook al een reflectie op zijn leven als muzikant. Want wat als de hype voorbijgaat? "Niks nakkes nada/ niks dan de schaamte/ niks dan het besef dat je nauwelijks je best gedaan hebt/ denk niet dat je naam gemaakt hebt/ een nepnaam is je enige bestaansrecht".

Het is een kant van de MC die we al konden. Intelligente, soepel geformuleerde teksten waarin hij relativeert en zich kwetsbaar toont. Wat nieuw is, is de flow. Die is bij vlagen funky. Kleine tempowisselingen of bars die opeens 'gezongen' worden maken de nummers spannender. Ook qua refreintjes zit er meer muziek in. In Moevuh met Turk en Spacekees wordt het uptempo refrein gezongen als de betere tune voor een tekenfilm. Er wordt handig met bepaalde elementen in tracks gespeeld waardoor ze beter uit de verf komen. In Mama Zei met Turk bijvoorbeeld. Het snelle tempo van rappen gecombineerd met de Mc?s die elkaar om de haverklap afwisselen zorgt voor meer energie, meer effect.

Terrilekst neemt een groot deel van de beats voor zijn rekening en doet dat goed. Een mooie organische orkestratie. Veel blazers, veel strijkers, veel triomf. Ook SirOJ en FS green imponeren met goede samplekeuze en zorgen voor een fris geluid. Een eervolle vermelding voor eerstgenoemde voor de beat van Je weet wel wie, mijn persoonlijke favoriet. Je hoort een gepitchte sample met vrouwengezang en bonkende bass. Dit in combinatie met een energiek flowende Jiggy en Hef uit Hoogvliet als toetje. Rap zoals het kan zijn.

Jiggy Djé toont aan een flexibele rapper te zijn. Hij vernieuwt zichzelf, speelt met stijl en flow en serveert alles met een vleugje humor. Het plezier van het maken van het album straalt af op de luisteraar. Waar het bij zijn debuutalbum nog vooral de teksten waren die boeiden zijn het nu ook de flow en muzikale omlijsting die maken dat De Ark De Triomf niet zo snel in een stoffig CD-rek zal belanden. En dat is knap als je niet alleen moet opboksen tegen je eigen reputatie maar je ook moet blijven verbeteren in een scène die steeds groter en kwalitatief sterker wordt." BAS POMME - STATEMAGAZINE.NL

En nog eentje. Uit de Volkskrant. Van de hand van Gijsbert Kamer.

Massive.