
Weet je wat ik zo grappig vind aan de meeste rappers in Nederland? Niks. En dat is jammer. Want humor vond ik een van de meer charmante kanten van hiphop toen ik er voor het eerst mee in aanraking kwam. Het is trouwens niet alleen Nederland. Onze vrienden over de zee zijn ook nogal zuur tegenwoordig.
Waarom dat zo is? Ik vind het moeilijk om te zeggen. Als ik een beetje af ga op youtube comments en andere 'meningen' die ik hier en daar op pik dan denk ik dat het vooral te maken heeft met de komst van superstoere rappers als 50 Cent, the Game en Kanye West. (Ja dat is een grapje). Ik denk dat youtubecommenters (ja, dat schrijf je zo) dat niet toe zullen geven, maar als er een heel gehaaid universitair onderzoek op los wordt gelaten denk ik dat daar uit komt dat de jeugd van tegenwoordig (no steek onder water) behoorlijk beinvloed is door dit soort 'rap-rambo's'. Ik denk dat andere rappers (en vooral de nieuwe) niet zo zeer beinvloed zijn door die stoere rappers, maar wel door de meningen van youtubecommenters want zoals iedereen weet: wat daar wordt gezegd is de waarheid en het kan verstrekkende gevolgen hebben (zie bijvoorbeeld de statements bij Blauw Bloed over mijn lyricks die, zoals iedereen weet, geschreven worden door Negativ).
Nu, het is natuurlijk allemaal goed. Ik hou net zo veel van stoere praatjes en geweld als de next dude (ontblote bovenlichamen on steroids zijn niet echt mn ding though). Alleen is er wel een verschil tussen het geweld waar ze vroeger over rapte en dat van nu. Of eigenlijk, er is een verschil in de manier waarop het gepresenteerd wordt.
Nu hoor ik alle hiphop dertigers denken: "Ey faka Jiggy? Ik vond altijd die grimey shit alleen maar nice. Nahmean?". Okay. Maar reeeeeaaaaally think about it. Wie was vroeger alleen maar grimey? Veel oldscoolers van nu (de newscoolers van toen zeg maar) baseren hun 'yo-die-shit-is-mij-te-blij' argumenten op hiphop van de jaren 90. Okay. Wu-Tang? Redman? Cypress Hill? Heltah Skeltah? RA the Rugget Man zelfs? De beats waren misschien rauw, de delivery ook en er werd goed in gescholden (iets dat, mits goed uitgevoerd, voor mij trouwens ook zo onder het kopje 'humor' kan). Die shit was allemaal wel eens grappig. Niet altijd ofzo, maar wel vaak. En laat me niet beginnen over hun video's. Die waren per definitie grappig (ja, ook die met bloed enzo! Dat was niet echt hoor dat bloed, trust me).
De reden dat ik er over begin is omdat ik veel heb gediscussieerd over de nieuwe clip van Drake (die ik vorige week poste in mn blog). Mensen lijken die grappige 'skits' irritant te vinden. Ik vind die juist tof. Of het grappig is, is niet de discussie (er zijn mensen die Ab Konijn grappig vinden). Het gaat mij om het initiatief. "Take that D like the champions you are!" vind ik wel grappig trouwens. Maar daar gaat het niet om.
Nu ik het over skits heb, ik denk dat er een verband is (no maand) tussen humor in hiphop en het ontbreken (of de drastische afname) van 'de skit' op hiphopalbums. De algemen consensus lijkt nu te zijn 'skits zijn irritant man. Ja man. Echt hoor. Irritant. Ja'. Okay daar ga ik weer: Doggystyle? Life After Death? Muddy Waters? Return to the 36 Chambers? Hebben jullie andere albums dan ik zitten luisteren toen jullie opgroeide? Ik weet niet wie bedacht heeft dat 'skits' niet tof zijn maar wat mij betreft mag die persoon worden opgehangen (als je hem of haar toevallig aan de telefoon hebt). Hoeveel klassieke hiphopalbums hebben een skitje waar je favoriete rapper aan het neuken is? (no homo).
Of wie kent deze?
Packinthemackinthebackoftheacc-packinthemackinthebackoftheacc-packinthemackinthebackoftheacc-paaaaaaackinthemackintheback!
Grappig?
Nee?
Dan ben je
1
zure
Guy.
Want die shit vond ik grappig als hell.
Uiteraard begin ik er over omdat ik zelf een grappenmaker ben. 'Tss...hij is een grappenmaker' hoor ik mensen wel eens zeggen en dan denk ik 'ja precies'. Uiteraard zijn de meeste mensen met wie ik om ga ook grappenmakers. De rappers die ik tof vind meestal ook. Ik denk dat de mensen die ik het meest waardeer en respecteer op deze wereld grappenmakers zijn. Of in ieder geval in staat zijn om een goeie grap te maken als het er op aan komt. Het getuigt immers van intelligentie. Ik denk wel dat rappers in het huidige rap-klimaat bang zijn om grappig te zijn. En ik ga jullie niet vertellen om niet bang te zijn (ik ben geen Oprah). Ik vind alleen wel dat rap niet voor bange mensen is (nee hoor, grapje). Sterker nog, er zijn heel veel rappers heel grappig op internet maar helemaal niet in hun raps. Ik zie filmpjes van gasten op youtube waar ik stuk om ga, maar daar hoor ik verder niets van terug in hun muziek. Jammer.
Het zou zo grappig kunnen zijn.
Misschien is het omdat 'grappig' soms wordt verward met 'gay' en dat is niet grappig natuurlijk. Ik denk alleen dat 'gay' als in 'blij' nog te vaak wordt verward met 'homoseksueel' en dat is jammer. Want ik denk bij 'gay' vooral aan een dude met een zweepje in een soort leren sm-tuigje omringd door andere mannen zonder shirt aan. Dat doet sommige mensen niet denken aan 'gay' maar aan een clip van Tupac die natuurlijk niet 'gay' was (die bovendien ook een held is, dont get me wrong. Im just sayin').
Serieus: Cheer up people.
I'm bringin grappig back.
Haha.
Ik kan zonder grappen zeggen dat ik afgelopen week: radiootje maakte (met Victor Ponten voor de gelegenheid), even langs ging bij Rotjoch, ben genomineerd voor een 3voor12 award (STEM OP DE ARK DE TRIOMF BABY!! WOHOEEE!!!), optrad in Den Bosch en optrad in Den Haag.
(Daarna was ik ziek. Zelfs te ziek om een blog te schrijven. Waarvoor mijn excuses. Daarom heb ik ook weinig linkjes want dat is een tyfuswerk).

is het sleutelwoord voor elke succesvolle rapper. Regelmatig krijg ik mailtjes met vragen van 'jonge' rappers als "Hoe breek ik door?" (dat weet ik zelf ook niet) of "Hoe kom ik verder" (dat is makkelijker). 'Opnemen'. Het woord heeft in dit geval twee betekenissen (dat heet een homoniem. No homo. Je weet wel, dat trucje dat rappers nu doen om het te laten lijken alsof ze heel 'crea' zijn met hun teksten maar in feite kan elke debiel met half-a-brain zoiets. Voorbeeld: 'Ik heb geen geld op de bank, alleen als ik slaap valt er geld op de bank'. Tadaaaaaa! Geef me een ander zelfstandig naamwoord en ik maak er nog eentje voor je. Dit is allemaal ontzettend besides the point alleen. Dat wel.). 'Opnemen' dus. Tijdens masterclasses die ik hier en daar geef vertel ik ook dit verhaal dus voor iedereen die mij ooit heeft gemaild of ik een masterclass wil komen geven: let op! Helemaal gratuite.
Raps opnemen is het eerste opnemen dat je moet doen. En niet een jaartje en dan leuren bij labels en rappers of ze met je willen fokken. Nee, echt goed je best doen.
In de eerste fase van je opnamen leer je hoe je tof klinkt (naast het feit dat het gewoon tof is om te doen natuurlijk). Hoe je stem klinkt en hoe je bijvoorbeeld je ademhaling onder controle krijgt. Je leert ook hoe de apparatuur (hoe gebrekkig ook) werkt. Het maakt niet uit of je zelf op neemt of dat je een engineer/ homey/ broer/ neef hebt die het voor je doet: het is ALTIJD belangrijk om te weten hoe het werkt. Op die manier kan je namelijk mee denken met je engineer en dat scheelt een hoop werk. Bovendien bevordert het de sfeer in de studio omdat je weet wat hij aan het doen is, dat maakt het wachten soms een stuk dragelijker.
In de tweede fase ga je betere spullen kopen (software/ hardware). Let op: je hebt je muziek nog steeds alleen voor jezelf en wat vrienden gehouden! Je koopt een mic, misschien een geluidskaart of misschien wel een nieuwe PC of MAC (vraag maar aan Chief of Presto wat beter is :)). Je weet op dat moment hoe je cool klinkt. Je weet hoe je efficient en goed opneemt. Je hebt bovendien een boek/ telefoon/ computer vol met lyricks dus je weet wat voor wacke dingen je NOOIT meer moet schrijven (omdat je vrienden hebben gezegd: "Ja okay, deze verse is echt kaka").
In fase drie ken je de nieuwe apparatuur. Heb je een toffe rapnaam (al je voorgaande namen waren toch eigenlijk heel nep omdat ze leken op de naam van je favo rapper en dat kan niet. Ja ik weet, Jiggy Dje is ook niet de beste naam. Ik ben al te lang bezig om 'm te veranderen. Vraag maar aan Turrie, hij heeft me er vroeger herhaaldelijk op gewezen dat het een neppe naam is. He learned to love it though). En je hebt toffe lyricks, een toffe flow en een toffe delivery (No Pizza).
Nu draai je een demo (EP/ mixtape of whatever de opties zijn) in elkaar. Daar kan je mee doen wat je wil. Zet 'm op een internetforum. Stuur m naar de radio. Maak er een zooitje kopieen van en deel die uit (of verkoop ze als je denkt dat mensen er geld voor over hebben).
Persoonlijk zou ik m nooit naar een label sturen. Denk er maar eens over na: is het beter dat je een meisje benadert en zegt "wil je wat drinken?" of dat een meisje naar jou toe komt omdat ze je al de hele avond ziet shinen?
Als het resultaat hetzelfde is maakt het niet uit inderdaad maar voor je onderhandelingpositie maakt het nogal wat verschil.
Als je hierna reacties krijgt als "stop met rappen!", "je bent lelijk" of "je bent de wackste rapper die ik ooit gehoord heb!" (vooral als dit de reacties zijn van je familie en vrienden) dan moet je serieus overwegen om een andere hobby te zoeken (tenzij je het gewoon heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel leuk vindt). In ieder ander geval kun je kijken wat het oplevert en daar mee aan de slag gaan.
Vooral blijven opnemen!
Let op: bij elkaar is dit makkelijk 3 jaar (liever nog meer). Ik heb voor het gemak overgeslagen dat het ook wel leuk is als je een beetje weet waar hiphop over gaat en dat je de klassiekers kent (dan val je ook niet in de herhaling weet je wel?). En oh ja: neppe rappers zijn er altijd, besef goed dat je er zomaar zelf eentje kan zijn.
Het andere opnemen is je telefoon. Als mensen je bellen is het in de regel een goed idee om op te nemen. Als je in een lastige situatie zit dan kan je opnemen en het volgende vertellen aan de persoon die je belt: "ik zit even in een lastige situatie" en dan bel je later terug. Trust me, it works. Tuurlijk neem ik ook wel eens niet op, maar vaker wel dan niet (prive nummers neem ik per definitie NIET op. Hommos). Het grote gevaar van je telefoon niet opnemen (en mail niet beantwoorden etc.) is dat die shit zich opstapelt tot een berg telefoontjes (mails) die je nooit meer weg kan werken. Wat weer leidt tot boze en/ of teleurgestelde mensen en dat is nooit goed.
Ik zal het je nog sterker vertellen: de mensen die ik ken die al jaren hetzelfde telefoonnummer hebben, zijn in de regel beter georganiseerd dan de mensen die constant van nummer wisselen. Ze zijn over het algemeen ook succesvoller.
Ik denk dat de mensen die dit lezen en al jaren hetzelfde nummer hebben nu denken "Hell ja. Dat is zo". De andere mensen denken waarschijnlijk "Whatever man. Sukkel". Tja, misschien wissel jij wel elke dag van telefoonnummer en ben je de gelukkigste en meest succesvolle persoon die jij zelf ooit gekend hebt. Dat is dan hartstikke mooi. Im just sayin', check maar in je omgeving.
'Doorbreken?' Weet ik niet.
'Verder komen?' Opnemen. Raps en je telefoon.
Ik ben zonder homo afgelopen week verder gekomen door: een radiootje te maken, de wrap-up party van Gangster Boys bij te wonen, op te treden in Groningen en op te treden in Rotterdam.
Zeg JEEE als je ziet mij.
Jiggens
p.s. Shout out naar Frankie Wildplasser, Daaaaaaaaaaaaa, Bangbro Murda, Number 1, Kraanmans, Snoggamonstah Tarik, Fonkie en Winnens voor another classic weekend!