Ha ha!

Weet je wat ik zo grappig vind aan de meeste rappers in Nederland? Niks. En dat is jammer. Want humor vond ik een van de meer charmante kanten van hiphop toen ik er voor het eerst mee in aanraking kwam. Het is trouwens niet alleen Nederland. Onze vrienden over de zee zijn ook nogal zuur tegenwoordig.

Waarom dat zo is? Ik vind het moeilijk om te zeggen. Als ik een beetje af ga op youtube comments en andere 'meningen' die ik hier en daar op pik dan denk ik dat het vooral te maken heeft met de komst van superstoere rappers als 50 Cent, the Game en Kanye West. (Ja dat is een grapje). Ik denk dat youtubecommenters (ja, dat schrijf je zo) dat niet toe zullen geven, maar als er een heel gehaaid universitair onderzoek op los wordt gelaten denk ik dat daar uit komt dat de jeugd van tegenwoordig (no steek onder water) behoorlijk beinvloed is door dit soort 'rap-rambo's'. Ik denk dat andere rappers (en vooral de nieuwe) niet zo zeer beinvloed zijn door die stoere rappers, maar wel door de meningen van youtubecommenters want zoals iedereen weet: wat daar wordt gezegd is de waarheid en het kan verstrekkende gevolgen hebben (zie bijvoorbeeld de statements bij Blauw Bloed over mijn lyricks die, zoals iedereen weet, geschreven worden door Negativ).

Nu, het is natuurlijk allemaal goed. Ik hou net zo veel van stoere praatjes en geweld als de next dude (ontblote bovenlichamen on steroids zijn niet echt mn ding though). Alleen is er wel een verschil tussen het geweld waar ze vroeger over rapte en dat van nu. Of eigenlijk, er is een verschil in de manier waarop het gepresenteerd wordt.

Nu hoor ik alle hiphop dertigers denken: "Ey faka Jiggy? Ik vond altijd die grimey shit alleen maar nice. Nahmean?". Okay. Maar reeeeeaaaaally think about it. Wie was vroeger alleen maar grimey? Veel oldscoolers van nu (de newscoolers van toen zeg maar) baseren hun 'yo-die-shit-is-mij-te-blij' argumenten op hiphop van de jaren 90. Okay. Wu-Tang? Redman? Cypress Hill? Heltah Skeltah? RA the Rugget Man zelfs? De beats waren misschien rauw, de delivery ook en er werd goed in gescholden (iets dat, mits goed uitgevoerd, voor mij trouwens ook zo onder het kopje 'humor' kan). Die shit was allemaal wel eens grappig. Niet altijd ofzo, maar wel vaak. En laat me niet beginnen over hun video's. Die waren per definitie grappig (ja, ook die met bloed enzo! Dat was niet echt hoor dat bloed, trust me).

De reden dat ik er over begin is omdat ik veel heb gediscussieerd over de nieuwe clip van Drake (die ik vorige week poste in mn blog). Mensen lijken die grappige 'skits' irritant te vinden. Ik vind die juist tof. Of het grappig is, is niet de discussie (er zijn mensen die Ab Konijn grappig vinden). Het gaat mij om het initiatief. "Take that D like the champions you are!" vind ik wel grappig trouwens. Maar daar gaat het niet om.

Nu ik het over skits heb, ik denk dat er een verband is (no maand) tussen humor in hiphop en het ontbreken (of de drastische afname) van 'de skit' op hiphopalbums. De algemen consensus lijkt nu te zijn 'skits zijn irritant man. Ja man. Echt hoor. Irritant. Ja'. Okay daar ga ik weer: Doggystyle? Life After Death? Muddy Waters? Return to the 36 Chambers? Hebben jullie andere albums dan ik zitten luisteren toen jullie opgroeide? Ik weet niet wie bedacht heeft dat 'skits' niet tof zijn maar wat mij betreft mag die persoon worden opgehangen (als je hem of haar toevallig aan de telefoon hebt). Hoeveel klassieke hiphopalbums hebben een skitje waar je favoriete rapper aan het neuken is? (no homo).

Of wie kent deze?
Packinthemackinthebackoftheacc-packinthemackinthebackoftheacc-packinthemackinthebackoftheacc-paaaaaaackinthemackintheback!

Grappig?
Nee?

Dan ben je

1

zure
Guy.

Want die shit vond ik grappig als hell.

Uiteraard begin ik er over omdat ik zelf een grappenmaker ben. 'Tss...hij is een grappenmaker' hoor ik mensen wel eens zeggen en dan denk ik 'ja precies'. Uiteraard zijn de meeste mensen met wie ik om ga ook grappenmakers. De rappers die ik tof vind meestal ook. Ik denk dat de mensen die ik het meest waardeer en respecteer op deze wereld grappenmakers zijn. Of in ieder geval in staat zijn om een goeie grap te maken als het er op aan komt. Het getuigt immers van intelligentie. Ik denk wel dat rappers in het huidige rap-klimaat bang zijn om grappig te zijn. En ik ga jullie niet vertellen om niet bang te zijn (ik ben geen Oprah). Ik vind alleen wel dat rap niet voor bange mensen is (nee hoor, grapje). Sterker nog, er zijn heel veel rappers heel grappig op internet maar helemaal niet in hun raps. Ik zie filmpjes van gasten op youtube waar ik stuk om ga, maar daar hoor ik verder niets van terug in hun muziek. Jammer.

Het zou zo grappig kunnen zijn.

Misschien is het omdat 'grappig' soms wordt verward met 'gay' en dat is niet grappig natuurlijk. Ik denk alleen dat 'gay' als in 'blij' nog te vaak wordt verward met 'homoseksueel' en dat is jammer. Want ik denk bij 'gay' vooral aan een dude met een zweepje in een soort leren sm-tuigje omringd door andere mannen zonder shirt aan. Dat doet sommige mensen niet denken aan 'gay' maar aan een clip van Tupac die natuurlijk niet 'gay' was (die bovendien ook een held is, dont get me wrong. Im just sayin').

Serieus: Cheer up people.
I'm bringin grappig back.
Haha.


Ik kan zonder grappen zeggen dat ik afgelopen week: radiootje maakte (met Victor Ponten voor de gelegenheid), even langs ging bij Rotjoch, ben genomineerd voor een 3voor12 award (STEM OP DE ARK DE TRIOMF BABY!! WOHOEEE!!!), optrad in Den Bosch en optrad in Den Haag.

(Daarna was ik ziek. Zelfs te ziek om een blog te schrijven. Waarvoor mijn excuses. Daarom heb ik ook weinig linkjes want dat is een tyfuswerk).