Terwijl...

Kees vooral tuinsessies aan het houden is en Turk vandaag de dag voornamelijk op de set te vinden is, ben ik op mijn kantoor(tje) in Amersfoort aan het bedenken hoe ik de wereld ga overnemen. Dit blog is stap 1.

De grootste vraag waar ik mee rond loop is 'Waar wil ik de wereld mee overnemen?'. Over rappen twijfel ik een beetje. Als ik heel eerlijk ben is hiphop (in Nederland en Amerika) voor mij de laatste tijd nogal, hoe zeg ik dit leuk? Karig. Het voelt een beetje aan als de relatie van sommige mensen die ik ken: ze neuken vast nog wel maar ze maken mij niet wijs dat ze daar lol in hebben. En klaarkomen is niet meer dan een formaliteit. Op kantoor heb ik een stagiair van 20 jaar jong die op dit moment luistert naar 'Pete Rock & CL Smooth' (eigen keuze). Dat is natuurlijk tof, maar als je na gaat dat hij 5 was toen het uit kwam dan zegt dat toch wel iets over het gebrek aan soort gelijk kwaliteitsmateriaal uit 'deze tijd'.

Wat geeft hoop? Dat Appa aan Wudstik vraagt of hij een track met m wil doen omdat hij hem een 'creatieve geest' vindt. Die kleine 'outside the box' momentjes geven me de motivatie om m'n best te doen om iets te maken van hiphop in Nederland (wat mijn bijdrage betreft natuurlijk).

Waar ik echt kotsmisselijk van word is 'de game', 'de industrie', 'de politiek' of welke andere benaming je er ook voor kan bedenken. Dat constante 'posen' van een aantal mensen. Mocht je dit lezen en je aangesproken voelen dan bedoel ik jou waarschijnlijk ook ja. Wat zijn jullie een triest stelletje verdrietige jongentjes. Beetje semi-interessant doen over shit die gewoon echt niet belangrijk is. Het erge is dat ik mezelf er af en toe ook in verlies. Dat ik soms ook denk dat die dingen belangrijk zijn. Heel even begeef ik me dan in de beerput die door sommige (no bobo) 'de industrie' genoemd wordt en net als Satan naar me knipoogt besef ik waar ik ben en ben ik net zo snel weer weg. Maar ik denk niet dat ik niet bereid ben om een paar poepbommen te gooien. I will.

Dat klinkt erg he? Zo erg is het niet maar ik moet even ventileren enzo. Er zijn veel meer positieve dingen te noemen, vooral voor mij en 'de mijnen'. De support die wij krijgen vanuit de jeugd in Nederland is crazy en hoopgevend. Helaas is dat voor sommige niet genoeg om te 'geloven' in ons. De aanhouder wint. Ja ik weet 't. En aan houden we het. Afgelopen week hebben we de eerste schilderijen rondgebracht in Nederland. Groningen, Leeuwarden, Haarlem, Den Haag, Krimpen a/d Lek, Dordrecht, Venlo en Almere hebben we afgerezen om op te treden of om bij mensen thuis te chillen. In alle gevallen kwamen we een doek langsbrengen. Behalve in Almere omdat ik 'm was vergeten mee te brengen (Sorry Leon! We nemen snel contact met je op om 'm persoonlijk langs te brengen!!). Alles is vastgelegd op Arkboy tv dus dat zien jullie nog wel. Anyway, de liefde die we kregen bij de mensen thuis was ongelooflijk en wederom zeer motiverend. Misschien doe ik er nog eentje.

En dan kan ik zonder mijn neus er bij op te halen zeggen dat ik afgelopen week: bij Zarayda was (Funx/ lijn5.com), zelf ook weer een radiootje heb gemaakt, schilderijen heb rondgebracht, heb gedanst in een clip van Kraantje Pappie, heb opgetreden in Venlo, Amersfoort, Almere en Waalwijk.


Niets dan liefde.
Vincent.


p.s. Ik sta op Lowlands! Hard he?