Parool recensie

Hiphop: Jiggy Djé - De Ark de Triomf ****

Nee, 50 Cent of Jay-Z is hij niet. Hij is niet opgegroeid in da hood maar in Amersfoort, en daar heeft hij het eigenlijk alleen maar goed gehad. Dus waarom dromen van een rapcarrière? Jiggy Djé stelt de vraag zelf maar even, op het eerste nummer van zijn nieuwe plaat. Of eigenlijk citeert hij z'n vriendin.

Zelfrelativering in de hiphop, een genre dat in de regel meer op heeft met egomane zelfverheerlijking; Jiggy, die in één adem bekent gewoon Vincent te heten, heeft beide in de vingers. Hij kan daarbij terugvallen op een feilloos taalgevoel en een flow Extince in zijn hoogtijdagen herinnert. Dat werd al duidelijk op Jiggy's debuutalbum en zijn werk met Kohfie Konnect, maar op De Ark de Triomf komt zijn talent tot volle wasdom. Zijn teksten zijn helder, geestig en intelligent zonder in hoogdravendheid te vervallen en schromen niet melancholische beelden op te roepen (Regen op warm asfalt). Hij wordt daarbij geholpen door producer Tereliekst, die voor deze plaat een serie orkestrale beats maakte die scherp contrasteren met de schurende, kille beats die in veel Nederhop gewoon zijn. Deze ark drijft op een warm (en soms funky) bad van koperblazers en violen die afkomstig lijken uit een John Barry-score. Dat maakt dit één van de muzikaalste hiphopplaten van de laatste tijd en Jiggy Djé de beste Nederlandse rapper sinds Typhoon. PAROOL - JERRY GOOSSENS